In de ban van Romy en Savannah

Nederland is de afgelopen week in de ban van Romy en Savannah. Twee jonge meiden, wiens leven in hun veertiende levensjaar abrupt ten einde kwam. Vermoedelijk door de daden van leeftijdsgenoten. Pubers, nog een heel leven voor de boeg en plots is er niks meer van over. Niet alleen voor de twee meisjes, maar ook de twee verdachten. Meiden van 14 zouden nog gewoon volwassen moeten kunnen worden, verliefd worden, misschien trouwen, misschien kinderen krijgen, maar vooral hun leven leven. Deze twee onafhankelijke zaken hebben bij veel Nederlanders de nodige gevoelens losgemaakt. Woede, pijn, verdriet, angst. Het is natuurlijk heel erg wat hier gebeurd is, zeker in ons kleine landje. Dat gebeurt hier toch niet? Toch wel. En er gebeuren in ons land nog meer verschrikkelijke dingen. Ik waarschuw u maar alvast, verderop in dit blogje staan dingen die u misschien liever niet had willen weten. U bent gewaarschuwd.

 

VOC-mentaliteit

Wat zijn we er trots op, onze voorvaderen die alle wereldzeeën bevoeren om nieuwe werelden te ontdekken, handel te drijven met al die onontdekte volkeren en ons kleine landje enige tijd het mondiale centrum van de wereld te maken en de rijkdom van de Gouden Eeuw te bezorgen. Een handelsgeest die ook nu nog, vele eeuwen later, er voor zorgen dat Nederland weliswaar een klein landje is, maar nog steeds meespeelt op het gebied van internationale handel.

 

Handel ruiken

Deze VOC-mentaliteit heeft ons veel goeds gebracht. Werkgelegenheid, een gunstig vestigingsklimaat voor grote internationale bedrijven dat gepaard gaat met gigantische investeringen, al dan niet gestimuleerd door grote hoeveelheden overheidssubsidie. Maar subsidies die vervolgens wel hun vruchten afwerpen waardoor deze dubbel en dwars terugverdiend worden. Dat is althans vaak de motivatie van de bestuurders bij het toekennen. Als klein postzegellandje hebben we een van de grootste havens ter wereld en ook onze nationale luchthaven kan zich meten met de allergrootsten. We behoren bij de top van de exportlanden van landbouwproducten. Dat dat ten koste gaat van natuur en milieu in ons land en ver over de grenzen doet dan even niet ter zake.

 

Keerzij

Maar er is ook een keerzij, want niet alleen bonafide lieden hebben deze mentaliteit. Die mentaliteit maakt immers geen onderscheid tussen legaal of illegaal, als er maar geld mee te verdienen valt. Of het nu gaat om asperge- en champignonkwekerijen waar buitenlandse werknemers uitgebuit worden (wat toch weer een beetje de VOC-mentaliteit aangeeft, want ook slavernij hoorde tot een van de successen daarvan) of het produceren van gigantische hoeveelheden synthetische drugs. Het importeren en doorvoeren van cocaïne vanaf het Zuid-Amerikaanse continent tot het opsluiten van honden in een schuur om vervolgens de vuilnisbakkenpups te verkopen als authentieke Oost- of Zuid-Europese zwerfhonden. Want geloof me of niet, niet alle zielige zwerfhondjes komen uit de sloppenwijken van Roemeense steden. Kwestie van vraag en aanbod.

 

Carnaval Festival

Juist die drang om als handelsnatie in te springen op vragen uit een willekeurige markt brengt lieden er toe om zich bezig te houden met praktijken waar je als Nederlander niet bepaald trots op kan zijn. Vergeet de discussies over de kleur van Zwarte Piet, dat gaat toch helemaal nergens over. Heel Nederland staat op zijn achterste benen over de kleur van een verzonnen en geschminkte kindervriend. Net als het gebruik van de termen negerzoenen, jodenkoeken en blanke vla of de vijf donkergekleurde poppetjes (op een totaal bestand van 275) in Carnaval Festival in de Efteling. Vergeet het feit dat 13,3% van de 10563456 stemmers tijdens de verkiezingen voor de Tweede Kamer in 2017 hun stem hebben uitgebracht voor een extreemrechtse populistische peroxidepoliticus die mensen op grond van hun geloof uit onze maatschappij wil stoten (waar hebben we dat toch eerder gehoord?). Vergeet het feit dat we er in Nederland voor zorgen dat er over enkele jaren geen enkele weide- en akkervogel meer te bekennen is en dit vergaande gevolgen heeft voor de populaties van deze soorten in het algemeen in West-Europa en Afrika (maar we zijn nog wel steeds trots dat we een van de grootste exporteurs van landbouwproducten zijn).

 

Geen trots

Allemaal zaken waar ik als Nederlander niet trots op ben. Maar onlangs kwam daar nog een exportartikel bij, eentje waar alles bij verbleekt. Zomaar een klein berichtje bij onder meer de NOS en het Algemeen Dagblad, en Trouw meldde het al op 28 maart 2017. Nederland is gewoon de grootste exporteur van kinderporno in Europa. Ondertussen zitten we wel commentaar te leveren op de kinderarbeid in China, invoeren van de doodstraf in Turkije of het schenden van de mensenrechten waar ook ter wereld. Maar wat blijkt: wij behoren met ons land gewoon tot een van de goorste naties ter wereld. Iets met een balk en een splinter? Blijkbaar zijn er voldoende lieden in ons land te vinden die hier weer handel in ruiken. En niet zomaar een beetje: het Meldpunt Kinderporno had vorig jaar maar liefst 23278 meldingen te verwerken. En dan komt de verklaring: het ligt aan het feit dat Nederland voorop loopt op het gebied van internet, zo’n goed datanetwerk heeft en er grote datacenters staan. 

 

23278!

Jawel 23278 meldingen! Dat ligt echt niet alleen aan het snelle internet, maar vooral aan het feit dat er hier in ons land dus mensen rondlopen die grof geld verdienen aan het misbruiken van kleine kinderen. En echt klein hoor, de politiewoordvoerder kreeg het met moeite uitgesproken maar er zaten ook baby’s tussen. Baby’s! Daar moeten dan toch ook ouders bij betrokken zijn, zou je denken. En menigeen zal de daders de meest ernstige – al dan niet genitale – verminkingen toewensen. Maar dan zullen ze toch eerst opgespoord moeten worden. Daar kunnen we allemaal een steentje aan bijdragen. Als je in je omgeving of op internet iets tegenkomt waarvan je het vermoeden hebt dat er sprake zou kunnen zijn van kindermisbruik, meld het dan bij de politie. Ook Europol werkt hard aan deze zaken en gaat onder meer afbeeldingen van objecten die zichtbaar waren bij de opnames openbaar zetten. In de hoop dat mensen die herkennen en de onderzoeken in een bepaalde richting gestuurd kunnen worden.  

 

Kaarsje branden

Kunnen we met zijn allen alsjeblieft even die discussie over de kleur van Zwarte Piet vergeten en ons druk maken om zaken die er echt toe doen? Zaken waar je liever niet aan denkt, maar die wel degelijk plaatsvinden. Misschien nog niet eens zo ver bij je vandaan. Misdrijven waardoor kinderen voor de rest van hun leven zowel geestelijk als lichamelijk ernstig aangetast zijn. Kinderen die het echt niks interesseert in welke kleur Zwarte Piet dit keer weer geschminkt is, maar die voor de rest van hun leven bang zijn voor iedereen in hun omgeving. Bang dat het weer gebeurt.

 

Afijn, genoeg woede. Laten we maar hopen dat deze netwerken werkelijk opgerold worden en de daders tot strenge straffen worden veroordeeld. Pas dan heb ik weer een reden om wat trotser te zijn op ons land. En vervolgens die andere zaken waar ik minder trots op ben nog even wegwerken.

In de tussentijd branden we een kaarsje voor Romy en Savannah en al die andere jongens en meisjes, jong en oud, die niet de kans hebben gekregen om volwassen te worden.

 

 

 

 

Foto van het beertje op de overzichtspagina is van: ragnarocks / 123RF Stockfoto

 

 

1 reactie op “Lang leve onze handelsgeest?

Vond je het een leuk verhaal? Reageer als je dat wilt.