Om mooie, verrassende, leuke of vreemde dingen in de natuur te zien hoef je niet hele dagen in het veld door te brengen. Wat dacht je van je eigen tuin? Zelfs al is je hele tuin bestraat, wat ik zeker niet zal aanraden, dan nog kun je leuke beestjes tegenkomen. Om een idee te geven wat je zoal in je eigen tuin kunt aantreffen plaats ik op sociale media regelmatig foto’s en korte beschrijvingen onder het motto #tuinsafari. Allemaal beestjes die ik in onze eigen tuin tegengekomen ben. Deze ontdekkingen kun je ook hieronder vinden. Kijk eens op je gemak rond in je eigen tuin en verwonder je wat je daar allemaal ziet.


1 september 2021 -Een klein kevertje met de ondenkbare Nederlandse naam moertje (Chrysolina polita) vanmiddag op de watermunt (Mentha aquatica) in onze tuin. Het beestje wordt ook wel het tweekleurig goudhaantje genoemd en behoort tot de familie van de bladkevers. Het beestje voelt zicht optimaal thuis in moerasachtige gebieden waar het de wolfspoot (Lycopus europaeus) als voornaamste waardplant heeft. Ook wordt de watermunt in natte gebieden als waardplant gebruikt. Buiten moerassen fungeert de hondsdraf (Glechoma hederacea) als zodanig. Bij het zich verplaatsen tussen twee “ideale” moerasgebieden met wolfspoot gebruikt het kevertje dus de watermunt en hondsdraf om zich te voeden.


24 augustus 2021 – Er zijn drie sprinkhanensoorten die qua uiterlijk heel sterk op elkaar lijken: de ratelaar (Chorthippus biguttulus), de snortikker (Chorthippus mollis) en de bruine sprinkhaan (Chorthippus brunneus). De mannetjes zijn alleen op geluid van elkaar te onderscheiden. Bij de vrouwtjes gaat dat niet op, die maken geen geluid en die zijn dan ook niet uit elkaar te houden. Dit is de bruine sprinkhaan, de soort die het meest talrijk is in Nederland. Het geluid is een kort trrt, waarbij enkele mannetjes tegen elkaar in kunnen zingen: trrt (1) – trrrt (2) – trrt (1) – trrt (2) enz. De soort werd daarom ook wel Tandradje genoemd: de zang van twee mannetjes grijpt als een tandrad in elkaar. (bron: waarneming.nl).


9 augustus 2021 – De kattenstaart (Lythrum spec.) in onze tuin is een ware trekpleister voor zwartsprietdikkopjes (Thymelicus lineola).


31 juli 2021 – Een vrouwtje van de grote groene sabelsprinkhaan (Tettigonia viridissima). Een indrukwekkend beestje, dat inclusief vleugels een lengte van wel 8 cm kan bereiken. Het uitsteeksel met dat donkere uiteinde aan de achterkant van haar lijf is de zogenaamde legbuis of ovipositor, waar het vrouwtje de eitjes mee afzet in spleten van bomen. Bij de mannetjes ontbreekt deze legbuis (uiteraard).Net zoals alle krekels en sprinkhanen “zingen” alleen de mannetjes om de vrouwtjes te lokken. De sabelsprinkhaanmannetjes doen dit door hun voorvleugels langs elkaar te wrijven. Ze kunnen dit lang volhouden en zijn te horen van halverwege de middag tot wel drie uur ‘s nachts. Het geluid is zeer luid en goed te horen tot een afstand van 100 meter.


17 juli 2021 – Afgelopen week dit kleine micronachtvlindertje in de LedEmmer. Een waasjesstippelmot (Yponomeuta irrorella), een van de vele stippelmotten. 

Sommige leden van deze familie zijn lastig van elkaar te onderscheiden, zoals de hemelsleutelstippelmot (Yponomeuta sedella), meidoornstippelmot (Yponomeuta padella), vogelkersstippelmot (Yponomeuta evonymella) en de wilgenstippelmot (Yponomeuta rorrella). Bij die soorten is onder meer de waardplant van de rups van belang om een onderscheid te kunnen maken. En niet geheel toevallig zit die waardplant in de naam šŸ™‚ . Daarnaast kan de juiste soort met genitaliĆ«nonderzoek vastgesteld worden.

Deze waasjesstippelmot is wel redelijk te onderscheiden van de andere stippelmotten en zijn waardplant is de kardinaalsmuts (Euonymus spec.). De naam ‘waasjes’ komt van de wazige vlekken op de voorvleugels.


11 juli 2021 – Een gewone pendelvlieg (Helophilus pendulus) op bloem van jakobskruiskruid (Jacobaea vulgaris).


1 juli 2021 – Ik had onlangs al foto’s geplaatst van een eitje van de smalle randwants (Gonocerus acuteangulatus) en een van volwassen dieren. Vorige week zag ik dit op een blad van de liguster. Ik dacht eerst van een afstand dat het verdroogde restantjes van een ligusterbloem waren. Maar toen ik mijn vinger erbij hield begonnen ze te bewegen! Dit zijn dus de zogenaamde nimfen van diezelfde smalle randwants. 

De nimf is het stadium van sommige insectensoorten tussen het ei en het imago in. Ze zien er al een beetje uit als het volwassen dier, maar moeten nog groeien. Omdat ze een zogenaamd exoskelet hebben (dus een “skelet” aan de buitenzijde) moeten ze tijdens de groei enkele keren vervellen omdat hun buitenjas niet meegroeit.


20 juni 2021 – Eitje van de smalle randwants (Gonocerus acuteangulatus) en een volwassen dier (imago, meervoud imagines).


14 juni 2021 – Vorige week zag ik deze geelbandlangsprietmot (Nemophora degeerella) in de tuin. Dit is een micronachtvlinder, maar dagactief. De sprieten van de mannetjes zijn extra lang om de feromonen van de vrouwtjes (die door de lucht verspreid worden) te kunnen oppikken. Bijzonder knap hoe deze kleine beestjes (spanwijdte is circa 18 mm) met die enorme antennen kunnen vliegen.


7 juni 2021 – Ik start deze tuinsafari met een zeer zeldzame soort die ik gisteren tegenkwam. De zuidelijke citroenzweefvlieg (Xanthogramma dives). Een mooie zweefvlieg die op een wesp lijkt, maar het niet is. Een typisch gevalletje van mimicry.