Ik trek regelmatig de natuur in, is het niet om vogels of andere dieren te observeren en te fotograferen, dan is het wel om onze Joes uit te laten of met hem te gaan speuren. Of om te hardlopen, vogeltellingen te doen, excursies en natuurlessen te verzorgen. Vroeger kon je dat ook ongestraft doen, lekker met korte broek en op je blote voeten door het gras banjeren. Dat kan niet meer zomaar. Iedere keer als je de natuur in gaat moet je bedacht zijn op een piepklein beestje met acht pootjes en het formaat van hooguit een halve luciferkop. De teek, familie van de mijt en behorend tot de klasse van de spinachtigen. Ik had daar vroeger nog nooit van gehoord. Sterker nog, een teek was dialect voor een regenworm en de bijnaam van een van onze dorpsbewoners. Er was geen enkel verband met een klein spinachtig beestje. Je moet tegenwoordig dus goed oppassen als je de natuur ingaat. Gesloten kleding dragen en bij terugkomst goed controleren. Echt goed controleren, want de beestjes zijn zo klein dat je ze gemakkelijk over het hoofd ziet. Zelf draag ik altijd tekenwerende kleding als ik het veld in ga, maar dat geeft nog geen garantie. 

 

Bloeddrinkers

Nu zijn die teken op zich niet zo’n probleem. Ze leven van het bloed van gewervelde dieren (vogels, reptielen, zoogdieren), de zogenaamde gastheren, en bijten zich daarom vast in de huid. Het  nuttigen van het bloed kan enkele uren tot dagen duren. Daarbij kunnen vrouwtjesteken tot wel tien keer haar gewicht aan bloed opnemen en kunnen dan meer dan een centimeter groot zijn. De vrouwtjes nemen veel bloed op vanwege de proteinen die nodig zijn voor de productie van haar eitjes. De mannetjes kunnen met minder bloed toe. De teek komt over de hele wereld voor en kent zo’n 900 verschillende soorten. In Nederland en België komt een tiental soorten voor, elk met hun eigen voorkeur voor gastheren. In Nederland worden jaarlijks circa 1,5 miljoen mensen gebeten, meestal door de zogenaamde schapenteek. Een tekenbeet voel je niet omdat in het speeksel van het beestje een stofje zit wat een plaatselijke verdoving veroorzaakt. Mocht je gebeten zijn door een teek, haal deze dan zo snel mogelijk weg. Daar zijn handige hulpmiddeltjes voor te koop. 

 

Bacterie

Een tekenbeet op zich hoeft geen enkel probleem te betekenen. De teek laat zich vallen en als je het volgezogen beestje nog niet eerder opgemerkt hebt, weet je niet eens dat je gebeten bent. Behalve als de teek besmet is, bijvoorbeeld met de Borrelia-bacterie. Deze bacterie veroorzaakt namelijk de ziekte van Lyme, genoemd naar het plaatsje Old Lyme in Connecticut in de Verenigde Staten. Daar brak in 1975 een epidemie uit onder jonge mensen die allemaal kampten met dezelfde gewrichtsklachten. De ziekte was in Europa al langer bekend, in 1764 werden de verschijnselen en de relatie met teken al beschreven door de Schotse bioloog en predikant John Walker. Pas na de uitbraak in Old Lyme werd het verband tussen de ziektes op beide continenten herkend en als één ziekte aangeduid.

 

Stadia

Een besmetting van de Borrelia-bacterie kan in het eerste stadium leiden tot een rode kring rond de plaats waar je gebeten bent, de zogenaamde erythema migrans. Als je dit ontdekt moet je meteen naar de huisarts toe. Tijdig toedienen van antibiotica kan de infectie stoppen. Maar deze rode kring treedt niet altijd op, terwijl de infectie zich wel uitbreidt en er steeds meer ziekteverschijnselen optreden. Deze worden steeds diverser naarmate de ziekte voortduurt. Ze concentreren zich in eerste instantie op het zenuwstelsel, gewrichten en het hart: vermoeidheid, koorts, gewrichtspijnen. En de klachten worden in de loop der tijd steeds erger en breiden zich steeds meer uit: geen daglicht of geluid kunnen verdragen, chronische hoofdpijn, chronische vermoeidheid…

 

Nicole van Dorst

De reden dat ik dit blogje schrijf is Nicole van Dorst, de dochter van mijn nicht Margot. Een levendig blond lachebekje uit 1994, zo herinner ik me haar. Op pad met karnaval met haar moeder, vader Herman en zus Janna. Een echte deugniet. Tot ze in 2008 ziek werd. Met klachten als vermoeidheid, koorts en gewrichtspijnen. Klachten die in de loop der jaren steeds erger werden. De doktoren stonden voor een raadsel, de een deed het af als chronisch vermoeidheidssyndroom, de andere stak het op psychische problemen die tussen haar oren zaten. Een paar jaar geleden werd haar bloed voor de zoveelste keer getest. En toen kwam de uitslag: Nicole was besmet met de Borrelia-bacterie en heeft de ziekte van Lyme. En wat nog erger was, tijdens een van de eerste bloedonderzoeken was deze besmetting ook al aan het licht gekomen, maar er is nooit de juiste actie op ondernomen.

 

Vechten voor haar leven

Negen jaar lang vecht Nicole nu voor haar leven, soms letterlijk. Zowat haar hele jeugd heeft ze in bed in haar donkere slaapkamer moeten doorbrengen. Terwijl haar vrienden en vriendinnen naar school gingen, op stap, verkering kregen en karnaval vierden. Al die jaren hebben Margot, Herman en Janna voor Nicole gezorgd, gevochten, geknokt. Bijna alle hoop hebben ze opgegeven, bijna … Want er gloort nog een klein lichtpuntje. Een behandeling in de Infusiokliniek in Frankfurt (D) met onder meer stamceltherapie. Maar zoals bij veel behandelingen in het buitenland wordt ook deze niet door de ziektekostenverzekering vergoed. Een behandeling van € 30 000, geld wat de meesten niet op de plank hebben liggen. Ook Margot en Herman niet. Sterker nog, als mantelzorger voor Nicole heeft Margot haar werk moeten opzeggen en alle voorgaande behandelingen, reis- en verblijfskosten hebben hun spaarpotje zo goed als leeggemaakt.

 

Hope for Nicole (update! 19-12-2017)

Alle hoop is nu op deze behandeling gevestigd. Om het geld bij elkaar te krijgen hebben Janna, Ron de Meijer en Theo Sarneel de stichting Hope for Nicole opgericht. Met maar een doel: Nicole haar leven teruggeven en haar weer laten stralen. Op 7 december 2017 is deze actie van start gegaan en tien dagen later, tijdens een Kerstparty ten bate van deze stichting werd bekendgemaakt dat er al € 50 000 was gedoneerd. Meer dus dan iedereen op had kunnen hopen. Dankzij al deze gulle giften is er nu ook geld voor onder meer de reis- en verblijfskosten en haar revalidatie. Zoals het er nu naar uitziet gaat ze in februari 2018 al naar de kliniek in Duitsland voor de behandeling. Via de website zullen Nicole en haar ouders ons op de hoogte houden van haar behandeling en revalidatie. Wil je nog wel doneren, neem dan even contact op met de stichting Hope for Nicole.

Namens Nicole en haar ouders hartelijk dank voor jullie onvoorwaardelijke steun.

 

Update 26-01-2018

Nicole hoefde niet eens tot februari te wachten, maar kon op 15 januari 2018 al terecht in de Infusio-kliniek in Frankfurt. Vandaag, 26 januari 2018, zitten de  eerste twee weken van de behandeling er op. Gisterochtend om 09.28 u heeft ze meer dan 100 miljoen schone stamcellen geïnjecteerd gekregen. Een start van haar nieuwe leven. Nu moet ze vooral uitrusten en over vier maanden nog een week terug. Laten we hopen dat dit de ommekeer in haar leven is en dat ze over een tijdje de draad weer volledig kan oppakken. Dingen doen die ze de afgelopen negen jaar heeft moeten missen. Op stap gaan, lekker buiten zitten, carnaval vieren, maar vooral genieten van het leven!

Haar moeder Margot hield op de Facebookpagina Hope for Nicole een dagelijks verslag bij over de behandeling. De moeite waard om te lezen.

Grote kanjer die Nicole. Maar nog meer iedereen die dit mogelijk gemaakt heeft met een bijdrage aan de actie. Petje af!

Meer over de actie voor Nicole, tekenbeten en de ziekte van Lyme op www.hopefornicole.nl

 

 

 

 

 

 

 

 

Meer informatie over teken en de ziekte van Lyme:

 

Deze bijdrage is geplaatst in de categorie Diversen.

9 reacties op “Klein beestje met grote gevolgen

  1. De ‘like’ past hier niet, dit stuk doet pijn. Arme Nicole.
    Ik doe mee en hoop dat het bedrag voor Nicole snel bij elkaar is.
    Sterkte voor de familie en veel succes met de inzameling!!

  2. Wat een triest verhaal. .
    Wat een impact heeft zo’n klein beestje toch. .
    Uiteraard gedoneerd en hoop dat het lukt!
    Vooral hoop ik dat Nicole geholpen wordt en haar vrolijke zelf weer kan worden! !
    Wens haar sterkte!

  3. Het is inderdaad triest voor zo’n jonge en vrolijke meid ik doe mijn bijdrage in een envlop en breng hem zelf naar onze nicht. Mooi geschreven broer.

Vond je het een leuk verhaal? Reageer als je dat wilt.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.